Babalarının kardeşlerini döverek öldürdüğünü ihbar etmişlerdi: Bugün yaşıyor olmamız tesadüf

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İSTANBUL’da 20 yıl evvel babalarının 15 aylık kardeşleri Armağan’ı döverek öldürdüğünü ve olayı gizlemek için de bir arkadaşıyla birlikte yetkililere haber vermeden gömdüğünü ihbar eden kardeşlerden V.K. (25), “Bugün bizim ölmemiş olmamız, yaşıyor olmamız, bu noktalarda gayret verebiliyor olmamız, büsbütün bir tesadüftür. Bizim yaşamamız olağan değildi. Bu süreç içerisinde kaç sefer biz yataklarda kaldık, yediğimiz dayaklardan ötürü ayağa kalkamadık. Endişemiz yıllarca sürdü ve en son meskenden çıkış noktamız şuydu; öleceksek bir defa ölürüz, ne olacaksak oluruz ancak bu zulüm artık yıllarca devam etmez diye yola çıktık” dedi.

Ailesinden uzakta İzmir’de hayat kuran ve burada çalışan 25 yaşındaki V.K., DHA’ya konuştu. Aydın, Söke’de yaşayan babası Hüseyin K.’dan  18 yaşına kadar azap boyutuna varan bir şiddet gördüğünü belirten V.K., “Gözümüzü açtığımız an prestijiyle aile içi şiddet, arbede, gürültü, akıl almaz bir formda azap boyutu vardı. En ufak yaşlarımdan itibaren şiddet gördüm. Birebir biçimde kardeşlerim de. Yani bizim ailede eksik olmayan bir şiddet süreci vardı” dedi.

Babasının “Şeytan çocuk” diyerek döve döve öldürdüğünü argüman ettiği 15 aylık kardeşi Armağan’ın, öldüğünde 5 buçuk yaşında olduğunu belirten V.K., babasının hasta olduklarında bile döverek kendilerini güzelleştireceğini söylediğini anlattı. Babasının kardeşini döverek öldürüp gizlice gömdüğünü söyleyen V.K., 2010 yılında, ölen kardeşinin okul vakti gelince Ulusal Eğitim vazifelilerinin geldiğini, babasının bir halde kardeşini nüfustan sildirtmeyi başardığını öne sürdü.

YAŞAYAN 9 KARDEŞTEN 5’İ BABASININ YANINDA

Resmi kayıtlara nazaran toplam 12 kardeş göründüklerini lisana getiren V.K., şu anda yaşayan 9 kardeş olduğunu, 5’inin babalarıyla yaşadığını tabir etti. Kayıt dışında 6 kardeşleri olduğunu, bunların kendilerine meyyit doğdu denilerek meskenlerinin yanına gömüldüklerini sav eden V.K., bu savıyla ilgili dava açmaya çalıştığını lakin kovuşturmaya yer olmadığına ait karar verildiğini belirtti.

“ÜÇ KARDEŞ EL ELE AYRILDIK O MESKENDEN, GECE KAÇTIK”

“7 YILDIR DAVA SÜRECİNDEYİZ”

Dava sürecine 7 yılda gelinebildiğini söyleyen V.K., “Yıllarca elimizden alınan özgürlüğümüz, eğitim hayatımız, bizden alınan kardeşlerimiz, bütün bu yapılanların hesabı sorulsun. Yaklaşık 7 yıldır dava sürecindeyiz. 7 yılda katedebildiğimiz yol, anca birinci duruşmaya katılabildik. Tutuksuz olarak yargılandı. Bu süreçte konutta yaşanabileceklerin badirelerin haddi hesabı yok. ve babamın o denli bir huyu var ki her gün kesinlikle birini döver, dövmeden duramaz” dedi. Ablasının engelli kalmasına sebep olanın da babası olduğunu öne süren V.K. ablasının babasının yanında olmasına da dikkat çekti.

“KORKUMUZ YILLARCA SÜRDÜ”

Babasının kendilerini kablo, kemer ne varsa onunla dövdüğünü anlatan V.K., “Yerden yere çalarak başımızı yumruklayarak ‘Şeytanı dövüyorum’ diye diye döverdi. Bugün bizim ölmemiş olmamız, yaşıyor olmamız, bu noktalarda uğraş verebiliyor olmamız, büsbütün bir tesadüftür. Bizim yaşamamız olağan değildi. Bu süreç içerisinde kaç sefer biz yataklarda kaldık, yediğimiz dayaklardan ötürü ayağa kalkamadık. Endişemiz yıllarca sürdü ve en son konuttan çıkış noktamız şuydu; öleceksek bir sefer ölürüz, ne olacaksak oluruz ancak bu zulüm artık yıllarca devam etmez diye yola çıktık. Birbirimize tutunaraktan, çaba vererekten her vakit, bir kötüyü, bir zulmü durdurabilmek için birlik olmak gerekiyordu. Bizim de o konutta psikolojimiz hiç olağan değildi, yaşadıklarımızdan ötürü. Kendi başımıza akli irademizi toparlayıp da savcıya, polise şikayetçi olayım diyebilecek durumda değildik. Zira bize gittiğimiz yerde çok affedersiniz, tecavüz edecekler, satacaklar mantığıyla büyüdük” diye konuştu.

“AYRILDIKTAN SONRA DÖNÜP 10 AY DAHA O KONUTTA KALDIM”

Armağan’ın teyzesinin kucağında öldüğünü söyleyen V.K., teyzesinin kendisine bir ziyan verir telaşıyla babası aleyhine söz vermediğini ileri sürdü. Kardeşleriyle birlikte meskenden ayrıldıktan 6 ay sonra meskene döndüğünü de anlatan V.K., “Kardeşlerimin vefatıyla tehdit etti beni. Konutta kalan kardeşlerimin yaşaması için o meskene döndüm ve 10 ay daha o konutta kaldım. ve artık o konutta kalarak onları kurtaramayacağımı, onlara yardımcı olamayacağımı anladım ve ayrıldım o meskenden. Bu sistemiyle de beni durdurmayı başaramadığı için olur olmaz iftiralar attı. Benim hakkımda şikayetçi oldu, ‘Kızlarımı satıyor’ üzere, bir sürü. Ortalığı karıştırdı. Sonra da etrafta hiç kimse ona karşı gık demez oldu” dedi.

“ÜÇ KARDEŞ EL ELE VERDİK BU ZULMÜ DURDURMAK İÇİN UĞRAŞIYORUZ”

OLAYIN GEÇMİŞİ

Arnavutköy’de  üç kardeş,  20 yıl evvel babaları Hüseyin K.’nın 15 aylık kardeşleri Armağan’ı döverek öldürdüğünü ve olayı gizlemek için de bir arkadaşıyla gömdüğünü 2016 yılında polise ihbar etmişti. Tabir veren kardeşlerden Ö.K., “Ben 3-4 yaşlarındayken babamdan şiddet görmeye başladım. Eline ne geçerse onunla bizi döverdi. 2001 yılında doğan kardeşim Armağan için babam ‘Şeytan çocuk’ sıkıntısı. Bir gece babam kardeşimi berbat dövdü. Çocuk sabaha karşı öldü. Annem ve babam bizden zımnî bu çocuğu götürüp Arnavutköy Mezarlığı’na gömdüler. Biz, sonraki konuşmalardan bunu anladık. 5-6 yıl sonra okul kaydı çıktığından nüfus müdürlüğüne öldüğünü belgelemek için müracaatta bulundular. Şahit olarak teyzemi gösterdiler” demişti.

V.K. (25), Ö.K. (23) ve M.K. (21) isimli kardeşlerin ihbarı sonrasında soruşturma başlatılmış, bebeğin gömüldüğü yer de açılmıştı. Kelam konusu bebeğin baba Hüseyin K.’ya ilişkin olduğunun tespit edilmesi sonrasında baba Hüseyin K. hakkında “Olası kastla çocuğunu öldürme” hatasından müebbet mahpus istemiyle dava açılmıştı.

İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen birinci duruşmada, tutuksuz yargılanan baba Hüseyin K. suçlamaları reddederek, “Vefat öncesi eşim bebeğin merdivenden yuvarlandığını söyledi. Denetim ettim rastgele bir bulgu yoktu. Eşimin anlattığına nazaran o gün biraz ateşlenir üzere olmuş. Akşam bir şeyi yoktu. Sabaha karşı eşim beni kaldırdı. Çocuk hareketsizdi. Nabzı atmıyordu. Vefat ettiğini anladım” demişti. Sanık Hüseyin K. maddi imkanlarının yetersiz olduğunu, daha evvelden vefat eden bebeğinin cenaze masraflarını karşılayamadığını ve tıpkı problemleri yaşayacağı kanısıyla defin süreçlerini kendisinin yaptığını belirterek beraatini istemişti.